Przez wiele wieków w Gdańsku rodziło się wielu utalentowanych ludzi. Byli wśród nich tacy, którzy imponowali bystrością umysłu. Jednym z nich był polski naukowiec Daniel Gralath, informuje igdansk.com. W tym artykule opowiemy więcej o jego życiu i pracy.
Młodość
Daniel Gralath urodził się w Gdańsku w 1708 roku w zamożnej rodzinie kupieckiej Karla-Ludwiga Gralatha. Od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie naukami ścisłymi. Uczył się w Gdańskim Gimnazjum Akademickim. To właśnie studia w tej placówce skłoniły Daniela do napisania w przyszłości kilku rozpraw w języku łacińskim.
W 1728 r. Gralath zdecydował się na studia w Halle, Lejdzie i Marburgu. Po powrocie do rodzinnego Gdańska jego życie uległo zmianie: ożenił się z córką wybitnego przyrodnika Jakoba-Theodora Kleina. Zmiany czekały jednak Daniela nie tylko w życiu osobistym, ale również w karierze zawodowej.
Dalsza działalność
W latach trzydziestych XIX wieku Daniel był współzałożycielem Towarzystwa Przyrodniczego w Gdańsku, jednej z najstarszych organizacji w Polsce. Towarzystwo organizowało odczyty i przedstawienia doświadczalne z zakresu nauk przyrodniczych i ścisłych, gromadziło zbiory przyrodnicze i paleontologiczne oraz prowadziło bibliotekę naukową. Ponadto współpracowało z władzami miasta w zakresie ustawodawstwa medycznego. W ramach tej organizacji Daniel miał więc wiele do zrobienia.
Najbardziej interesowała Gralatha nauka stosowana, a mianowicie inżynieria elektryczna. Jego badania dotyczyły wytwarzania, przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej, a także projektowania i działania systemów elektrycznych. Starał się również rozwijać wykorzystanie komponentów i systemów elektronicznych.
W 1746 roku Gralath rozpoczął badania nad butelką lejdejską, która została wynaleziona przez niemieckiego naukowca Ewalda Kleista. Było to urządzenie do przechowywania ładunku elektrycznego, które było również pierwszym kondensatorem. Daniel wyjaśnił, jak działała butelka i zastosował połączenie wielu z tych urządzeń w bateriach. Ponadto naukowiec zmierzył siłę pomiędzy naładowanymi kapslami butelek, a kilka lat później opisał swoje badania w podręczniku Historia elektryczności — pierwszej na świecie pracy na temat elektrostatyki. Dzięki swoim osiągnięciom naukowym Gralath został mianowany członkiem Towarzystwa Naukowego w Getyndze.
Wkrótce życie Daniela potoczyło się inaczej. W 1754 r. rozpoczął pracę w administracji Gdańska, został posłem ludowym, a później rajcą, burgrabią królewskim. W 1763 r. został burmistrzem Gdańska i pełnił tę funkcję aż do śmierci.
Daniel Gralath zmarł w 1767 roku. Został pochowany w Bazylice Mariackiej w Gdańsku, ale jego miejsce pochówku było wcześniej nieznane. W swoim testamencie uczony zaznaczył, aby wszystkie jego fundusze zostały przeznaczone na stworzenie Wielkiej Alei Lipowej między Gdańskiem a Wrzeszczem.
Dzieło Gralatha kontynuowali jego synowie – Karol Fryderyk i Daniel Młodszy. Najstarszy syn był rajcą miejskim, a w okresie napoleońskiego Wolnego Miasta został przewodniczącym Senatu Gdańskiego. Młodszy syn był profesorem, a później dyrektorem Gdańskiego Gimnazjum Akademickiego. Daniel młodszy był także autorem cennej książki Historia Gdańska.
W 1901 r. na cześć Daniela Gralatha wzniesiono pomnik w formie nierównego głazu z tablicą pamiątkową. W 2004 roku w jednym z gdańskich parków stanął pomnik harcerzy, a na kamieniu wmurowano nową tablicę ku czci polskiego naukowca. Daniel został także patronem tramwaju Pesa Swing oraz gdańskich autobusów z numerem tablicowym 1011. W ten sposób Wolne Miasto stara się zachować pamięć o wybitnym i utalentowanym naukowcu.