Tożsamość miasta tworzą nie tylko wielkie inwestycje czy przełomowe wydarzenia historyczne, ale przede wszystkim ludzie, którzy z pasją pracują na rzecz lokalnej społeczności. Prawdziwa miłość do zawodu rodzi się wtedy, gdy praca staje się życiową misją. Taką właśnie osobą była Jadwiga Titz-Kosko. Jej troska o pacjentów, poczucie obowiązku i całkowite oddanie medycynie sprawiły, że wkład tej wybitnej lekarki w rozwój gdańskiej ochrony zdrowia pozostaje żywy do dziś, o czym przypomina portal igdansk.com.
Najważniejsze fakty z biografii lekarki
Jadwiga Titz-Kosko urodziła się w 1902 roku w Mandżurii. W dzieciństwie bywała w Polsce, ponieważ jej ojciec pochodził z Warszawy. Studia medyczne rozpoczęła w Kijowie, lecz po pewnym czasie wraz z rodziną przeniosła się do polskiej stolicy. Kontynuowała naukę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1926 roku uzyskała dyplom. Rok później podjęła studia w Warszawskiej Szkole Nauk Politycznych, co dowodzi, jak wszechstronną i ambitną była kobietą.
II wojnę światową Jadwiga Titz-Kosko przeżyła w Warszawie, a w 1945 roku przeprowadziła się do Gdańska. To właśnie tutaj założyła jedną z pierwszych powojennych przychodni przy ulicy Jaśkowa Dolina. Przez pewien czas pracowała również jako lekarz w areszcie śledczym przy ulicy Kurkowej, gdzie była świadkiem brutalności ówczesnych służb bezpieczeństwa.
Twórczyni polskiej reumatologii
Jadwiga Titz-Kosko uznawana jest za pionierkę reumatologii nie tylko w Trójmieście, ale i w skali całego kraju. W 1946 roku założyła poradnie reumatologiczne w Gdyni i Sopocie. W tym samym roku, przy II Klinice Chorób Wewnętrznych Akademii Lekarskiej, stworzyła Wojewódzki Szpital Reumatologiczny z oddziałem stacjonarnym na 20 łóżek.
Lekarka nie tylko budowała struktury medyczne, ale dbała też o kadry – wykształciła ponad 50 internistów, którzy pod jej okiem zdobywali specjalizację z reumatologii. Była również autorką podręcznika „Zasady reumatologii”, z którego korzystały pokolenia studentów medycyny w całej Polsce.
Jej wkład w organizację środowiska lekarskiego był nieoceniony. Została współzałożycielką Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego (PTR), a w 1952 roku otworzyła oddział gdański tej organizacji, którym kierowała do końca życia. Dwukrotnie organizowała w Gdańsku ogólnopolskie zjazdy reumatologiczne.
Zapisała się w pamięci jako kobieta niezwykle oddana swojej pracy. Tylko ogromną pasją można wytłumaczyć siłę, z jaką tworzyła sieć placówek reumatologicznych w Trójmieście. Z jej inicjatywy w 1957 roku powstało sanatorium rehabilitacyjne dla dzieci w Cetniewie (później przeniesione do Sopotu). Przyczyniła się również do otwarcia sanatoriów reumatologicznych w Orłowie, Sopocie i Jelitkowie. Jej działalność została doceniona przez mieszkańców i czytelników popularnego wówczas „Wieczoru Wybrzeża”, który przyznał jej prestiżowy tytuł „Gdańszczanki Roku”.
Jadwiga Titz-Kosko angażowała się także w pomoc seniorom i kombatantom. W 1973 roku w Gdyni Witominie zainicjowała powstanie spółdzielni mieszkaniowej dla osób niepełnosprawnych i cierpiących na schorzenia reumatyczne. Mieszkańcy mieli zapewnioną bezpłatną opiekę lekarską oraz rehabilitację. Jadwiga Titz-Kosko pełniła funkcję prezesa tej spółdzielni społecznie. Instytucja ta przetrwała próbę czasu i dziś funkcjonuje jako Dom Pomocy Społecznej im. Jadwigi Titz-Kosko.
Wybitna lekarka zmarła 9 lutego 1989 roku. Została pochowana w Gdyni u boku męża, kapitana żeglugi wielkiej Stanisława Kosko.